Organizujesz konwent, pokazy gier albo turniej i chcesz zareklamować swoją imprezę? Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript., a zarówno w tym polu, jak i na stronie głównej naszego portalu pojawi się stosowne ogłoszenie.
Starość nie radość i nadal grzebię w systemach, które mnie nie połamią koszmarnie ciężkimi pudłami.
Niektórzy lubią z heroicznymi okrzykami rzucać się na splugawione przez wrogów ziemie dla zawieszonych gdzieś idei dobra i sprawiedliwości, które zostały im wpojone już za młodu. Inni ruszają za nimi, ale za odpowiednią sumkę, która cudownie brzęczy dla ich uszu. Są też i tacy, którzy nawet nie przekręcą swych głów w tamtym kierunku, drżąc ze strachu przed tym, co może nadejść. I w końcu to coś nadejdzie, bo bez niego cała reszta nie miałaby po co żyć. Panie i Panowie, chciałbym państwu przedstawić bezwzględne sługi mrocznych bóstw Chaosu, którym Imperium powinno w gruncie rzeczy podziękować, bo gdyby nie oni, większość żołdaków zwyczajnie nie miałaby co robić.
Witam w pierwszym odcinku serii "Ten pierwszy raz"! Jakie stawiam sobie cele? Zasiąść do gry w nieznany system z praktycznie zerową znajomością zasad, zobaczyć, z czym to się je i czy mnie wciągnęło. A potem opisać wrażenia.
Witam Was w trzeciej i finalnej odsłonie mojego mini cyklu, mającego za zadanie nieco przybliżyć zagadnienia nomadzkiej taktyki. Tym razem zajmiemy się podsumowaniem dostępnych naszym wyrzutkom jednostek. Poniżej znajdziecie spis wszystkich nomadzkich formacji, wraz z krótkim komentarzem co do użyteczności każdej z nich.
Witam! W poniższym artykule chciałbym przedstawić Wam pewną młodziutką grę, która bardzo niedawno dotarła także na rodzimy rynek. Mowa o pierwszym systemie Wyrda, firmy do tej pory zajmującej się tylko produkcją modeli, czyli o Malifauxie.
Witam wszystkich w drugiej części artykułu poświęconego zagadnieniom nomadzkiej taktyki. W tym odcinku zamierzam zmałpować nieco ulubioną rozpiskę Ariadny, gwarantuję, że rezultaty okażą się co najmniej ciekawe!
Obecnie gier bitewnych mamy zatrzęsienie, trzeba tylko dobrze się rozejrzeć. Oczywiście mam na myśli nie tylko systemy promowane na potęgę w środowisku samych graczy. Wystarczy poczytać o tym, co się przewijało na GenConie. Wydaje mi się, że największą bolączką tych systemów jest to, iż nie posiadają one solidnej machiny promocyjnej, nikt się nimi nie interesuje „bo i tak nie byłoby z kim w to grać”. Przy okazji nie raz i nie dwa okazuje się, że system coś w sobie miał - czy to zasady, czy modele, a może nawet sam fluff (tak, dla niego też da się grać). Właśnie, chociażby dla jednego z nich warto by nadmienić o naszym własnym podwórku, na którym narodziło się WarCanto.
Nomadzi: nacja wyrzutków i buntowników, geniuszy i szaleńców, najemników i bankierów, hakerów i naukowców. Można ich uwielbiać, można nie znosić, jednak nikt chyba nie powie, że frakcja, gdzie kocie uszy u personelu medycznego to standard, zaś kolor skóry jest subiektywny w zależności od chwilowego nastroju i miejscowej mody, jest nudna…
Witam Państwa po raz drugi. Tym razem chciałbym przedstawić to, czego nikt nigdy się nie spodziewa. Mowa oczywiście o Inkwizycji... Nie, nie hiszpańskiej, tylko tej będącej zakonem templariuszy Sigmara. Drzewo przygotowane? Więzy na nadgarstkach mocno zaciśnięte? No to możemy zaczynać.
AT-43 to figurkowy system bitewny francuskiej firmy Rackham, osadzony w realiach science-fiction. Modele produkowane są w skali 30mm i - uwaga - są sprzedawane sklejone i pomalowane. Gra przeznaczona jest dla 2 lub więcej graczy w wieku co najmniej 14 lat. Pojedyncza rozgrywka w zależności od ilości użytych modeli, może trwać od 30 minut nawet do kilku godzin. Promowaniem AT-43 w Polsce zajął się niedawno portal Wieści z Pola Bitwy, którego redakcja przysłała nam poniższy artykuł wprowadzający w ten oryginalny system.
