Wirusy, eksperymenty genetyczne, tajemnicze promieniowanie... W poprzednich odcinkach serii zajmowaliśmy się efektami oddziaływania różnych naukowych czynników. A co ze starą, poczciwą magią? Zombie znajdują się w repertuarze każdego szanującego się nekromanty, dlatego też wypada nam przyjrzeć się także zombie występującymi w figurkowym fantasy.

Witam w kolejnym odcinku mojego przewodnika po modelach zombie. W poprzednich dwóch częściach zajmowaliśmy się modelami do najpopularniejszego settingu, w jakim występują żywe trupy - czasów nam współczesnych. Jednak każdy doskonale wie, że nasze poczciwe truposze pasują wszędzie. Dlatego dziś przyszedł czas na zmianę - i to nie jedną, bowiem dziś zajmiemy się aż pięcioma różnymi klimatami!

W poszukiwaniu 28 milimetrowych żywych trupów wpierw udałem się w miejsca oczywiste, gdzie występują one w większych liczbach. Inni zapewne na tym by zaprzestali, lecz mnie ciekawość zawiodła w rejony, gdzie zombie występują zaledwie sporadycznie. Okazało się to bardzo trafną decyzją, gdyż tam także trafiłem na bardzo interesujące osobniki. Zapraszam do lektury drugiej części relacji z mojego polowania na zombie!

Żywe trupy, występujące pod różnymi nazwami i postaciami, towarzyszyły od dawna większości, jeśli nie wszystkim ludzkim kulturom. Powoli z wierzeń zaczęły przekradać się do literatury, a w pierwszej połowie XX wieku rozpoczęły natarcie na popkulturę. Dzięki odważnemu atakowi na Pensylwanię w 1968 roku udało im się zdobyć solidny przyczółek na froncie kina i na stałe zadomowić się w kulturze masowej. Dziś istnieje mnóstwo miejsc, w których możemy natknąć się na zombie: w książkach, filmach, grach... Oczywiście i nasze bitewniakowe poletko nie jest wolne od tej plagi. Uzbrojony w solidną strzelbę i jeszcze solidniejszą klawiaturę, postanowiłem wybrać się na łowy, by móc przedstawić Wam populację 28-milimetrowych żywych trupów.

Dziś, korzystając ze sprzyjającej aury, postanowiłem spędzić popołudnie w domu i zagrać w Wastelands. Zapraszam do przejrzenia krótkego raportu z bitwy między frakcją Paramilitary a hordą zombie (Living Dead).

Będąc fanem post-apokaliptycznych klimatów, od razu po znalezieniu zasad do Wastelands wiedziałem, że muszę z nich skorzystać. Jednak gdy inni zaczytywali się w zasadach, ja powiedziałem sobie "No dobra, system jest, ale czym w niego zagrać?". I tak zaczęły się moje poszukiwania odpowiednich modeli w skali 28mm, które mogłyby stanąć naprzeciw siebie na polach bitew zdewastowanej Ziemi.

Prawdę mówiąc nigdy specjalnie nie przepadałem za zielonoskórymi. Jak długo można przyjmować ideę hordy imbecyli prących bez namysłu przed siebie z pierwszym lepszym kawałem żelaza w łapie? Wielokrotnie przejawia się ona w literaturze, w filmie oraz na stołach, na których ścierają się nasi dzieli wojownicy. Zawsze całym tym cyrkiem zarządza jakiś mózg nie będący orkiem, który pociąga za sznurki za pomocą ich rzekomego wodza, bądź też ten członek plemienia, który przetrwa naparzanie się po pyskach z cała resztą. Generalnie orcza kultura (a raczej jej brak) wraz z ich prymitywnością dają duże możliwości popisu dla kreacji samej rasy, niestety nie wiadomo, czemu zawsze serwuje się nam to samo. I tak jak nie lubiłem standardu orków w światach fanatsy, tak w końcu jedni mnie do siebie przekonali. Dzięki panom z Dwarf Tales za to, że zrobili nam nowego orka, tak różnego od wszelkich wcześniejszych, a jednocześnie nie tracącego przynajmniej kilku z wyżej wyżej wymienionych aspektów.

Niektórzy lubią z heroicznymi okrzykami rzucać się na splugawione przez wrogów ziemie dla zawieszonych gdzieś idei dobra i sprawiedliwości, które zostały im wpojone już za młodu. Inni ruszają za nimi, ale za odpowiednią sumkę, która cudownie brzęczy dla ich uszu. Są też i tacy, którzy nawet nie przekręcą swych głów w tamtym kierunku, drżąc ze strachu przed tym, co może nadejść. I w końcu to coś nadejdzie, bo bez niego cała reszta nie miałaby po co żyć. Panie i Panowie, chciałbym państwu przedstawić bezwzględne sługi mrocznych bóstw Chaosu, którym Imperium powinno w gruncie rzeczy podziękować, bo gdyby nie oni, większość żołdaków zwyczajnie nie miałaby co robić.

Większość z nas, zapalonych graczy, przynajmniej raz spotkała się z grą BattleFleet Gothic, której osią jest walka potężnych okrętów w przestrzeni kosmicznej. Należy jednak pamiętać, że twory Games Workshopu to zaledwie czubek góry lodowej. Zapraszam do krótkiego spaceru po ofertach firm, których stocznie budują statki na hipernapęd.

Obecnie gier bitewnych mamy zatrzęsienie, trzeba tylko dobrze się rozejrzeć. Oczywiście mam na myśli nie tylko systemy promowane na potęgę w środowisku samych graczy. Wystarczy poczytać o tym, co się przewijało na GenConie. Wydaje mi się, że największą bolączką tych systemów jest to, iż nie posiadają one solidnej machiny promocyjnej, nikt się nimi nie interesuje „bo i tak nie byłoby z kim w to grać”. Przy okazji nie raz i nie dwa okazuje się, że system coś w sobie miał - czy to zasady, czy modele, a może nawet sam fluff (tak, dla niego też da się grać). Właśnie, chociażby dla jednego z nich warto by nadmienić o naszym własnym podwórku, na którym narodziło się WarCanto.